Czasami przychodzą mi do głowy dziwne pytania... od jakiegoś czasu można wtedy odpalić sztuczną inteligencję, niech się do czegoś przyda, najwyżej coś wyhalucynuje.
Tym razem AI niewiele wiedziała, za to zwykłe wyszukiwanie dało interesujące wyniki.
A chodzi o nasz flagowy przedwojenny transatlantyk, m/s Piłsudski. Każdy, kto czytał Borchardta, wie mniej więcej, że statek został luksusowo wyposażony, pełno w nim było wybitnych dzieł sztuki - także tej użytkowej. Jeżeli dziś zachwycamy się częściowo zachowanym wyposażeniem willi prezydenta RP w Wiśle, to wystrój statku był o kilka klas bogatszy.
Wszyscy wiedzą też, że Piłsudski we wrześniu 1939 roku trafił do Wielkiej Brytanii, został zaadaptowany na transportowiec wojska i zatonął w pierwszym rejsie w nowej roli, prawdopodobnie po wejściu na minę.
No dobrze, a co się stało z całym jego pięknym wyposażeniem? Borchardt pisze, że zostało w większości zdjęte. Skoro tak, to znalazło się na angielskiej ziemi. Do Polski po wojnie nie wróciło. Jeżeli wierzyć AI, na żadnych aukcjach nie pojawiają się jego elementy. Były plotki, że zostało zbombardowane w czasie wojny - ale to nieprawdopodobne. W takim przypadku na pewno jakieś uratowane sprzęty trafiłyby na rynek sztuki.
Okazuje się, że akurat całkiem niedawno specjaliści z Muzeum Morskiego w Gdańsku zadali sobie identyczne pytanie.
https://dzieje.pl/wiadomosci/statek-pas ... -1934-rnac
Wykonali kawał dobrej roboty. Zdobyli spisy inwentarza sprzed wojny i przed ostatnim rejsem. Dotarli do dokumentów, potwierdzających zdjęcie wyposażenia ze statku. Upewnili się, że nie zostało zbombardowane.
...i tylko wysp tych nie ma, to znaczy nikt nie wie, gdzie się te wszystkie przedmioty znajdują. Pewnie gdzieś w jakimś tajnym magazynie między świętym Graalem a Arką Przymierza
Czujecie to?
Fantastyczna kolekcja sztuki i designu z lat 30-tych, coś, co mogłoby być jedną z największych atrakcji naszych muzeów. Nie zrabowana przez wroga, tylko po dobroci, za pokwitowaniem, zdeponowana u sojusznika. I kamień w wodę, nikt nie wie co się z nią stało. Na dodatek przez ponad pół wieku pies z kulawą nogą nie interesował się problemem, dopiero osiemdziesiąt lat po wojnie udało się potwierdzić samo istnienie skarbu. A gdzie on jest?
Chyba powinien wrócić do Gdyni, nieprawdaż?...
pozdrowienia
krzys